Od dnia w którym obejrzałam film – Frida- z fantastyczną Salmą Hayek w roli tytułowej, wiedziałam, że muszę zobaczyć obrazy Kahlo “na żywo”. Zafascynowała mnie ta postać. Zafascynowały mnie jej obrazy – tak z jednej strony odrealnione a z drugiej – pełne zrozumiałego dla każdego- bólu i cierpienia. I te kolory- jej domu, jej strojów, jej obrazów! Nawet Trocki wydawał mi się po filmie fascynujący, dlatego, że był jej kochankiem.
Dwa adresy w Mexico City są obowiązkowe:
Museo Dolores Olmedo Patino ( Au Mexico 5843) wtorek – niedziela od 10 do 18 . Miejsce magiczne. Wyobraźcie sobie pawie siedzące (po kilka) na drzewach, albo przechadzające się dumnie po ogrodach . Cudowną roślinnośc. I oczywiście to, co najistotniejsze- ogromną kolekcję obrazów Fridy i Diega ( z naciskiem na Diego). Jeżeli spodobały wam się “grające” w filmie kościotrupki i inne związane ze śmiercią rekwizyty – to w sklepie na terenie posiadłości można takie nabyć.
Museo Frida Kahlo ( Casa Asul, Londres 247) – to dom Fridy – równie niebieski jak na filmie.
To muzeum jest stosunkowo małe – ale bardzo przybliża jej postać. Możecie zobaczyć słynne łóżko, na którym uczyła się malować. Jest mnóstwo książek o anatomii ( ci, którzy znają jej historię i jej twórczość wiedzą pewnie dlaczego), ryciny, portrety znanych osób – np Mao, jej osobiste rzeczy. Dla tych, którzy znają hiszpański – kolekcja listów i artykułów na jej temat.
To co najbardziej mnie zaskoczyło – to – wielkość jej obrazów. Może dlatego, że zwykle zestawione były z obrazami Diega.
Jego obrazy są bardzo realistyczne, duże, jakby każda z postaci, przez sam fakt, że to on ja malował stawała sie niesłychanie ważna. Jej obrazy są wielkości kartki z bloku, a czasami mniejsze. Ona malowała swoje wnętrze. On malował to, co widział.
A teraz specjalna informacja dla kobiet : w muzeum można kupić kolczyki, sukienki i kolorowe bluzki robione na wzór tych, które nosiła Frida. Same rozumiecie, że chociażby dlatego warto tam pojechać
